try another color:
60% 70% 80% 90% تغییر اندازه فونت متن:
امروز: شنبه, 24 مهر, 1400

نقطه نظرات فراگیران دوره دوم (آموزشی طلیعه فتح)

Send to friendSend to friend
نام نویسنده: 
حجت‌الاسلام مهدی زارع (معاون فرهنگی و مدرس دانشگاه آزاد دزفول) و حجت‌الاسلام ابوالقاسم خوشحال (مدرس دانشگاه فردوسی مشهد) گفتگو از: حجت شعبانی

 

با سطح‌بندی، کارآیی کارگاه بیشتر می‌شود

  حجت‌الاسلام مهدی زارع

معاون فرهنگی و مدرس دانشگاه آزاد دزفول

ارزیابی شما از طرح تدریس به روش نیازمحور چیست؟ آیا با این روش تحول اساسی در تدریس دروس معارف ایجاد خواهد شد؟

در کارگاه‌های دوره‌های گذشته که بنده شرکت می‌کردم، گاهی احساس می‌شد نباید خیلی انتظار ایجاد تحول از این دوره‌ها داشت؛ اما نحوه بیان اساتید در این دوره، شاید با توجه به نیاز امروز و تحولاتی که در کشور اتفاق افتاده و نیز  اشتیاقی که از اساتید محترم برای بیان طرح نیازمحور و هم اشتیاقی که فرگیران برای شنیدن و به کار بستن این طرح دارند، این امیدواری را به وجود می‌آورد که انشاءلله ضریب امکان موفقیت این طرح بالا باشد و در کشور غالب اساتید در اجرای آن اقدام کنند.

آیا این کارگاه توانسته است به درستی طرح تدریس به روش نیازمحور را بر ای مخاطبانش توجیه و تفهیم کند؟

با توجه به کارهایی که قبل از این دوره توسط نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها صورت گرفته بود،( تهیه جزوات، سی‌دی‌ها، هماهنگی بین اساتید در ارائه مطالب) بحمدلله تا کنون موفقیت بالایی داشته و انشالله امیدواری‌هایی برای بهتر شدن شیوه تدریس در دانشگاه‌ها ایجاد خواهد کرد.

از نظر حضرتعالی بایدها و نبایدها، اولویت‌ها، چالش‌ها و فرصت‌هایی که پیش روی ما برای بهتر برگزار شدن این طرح هست را بفرمایید؟

با توجه به اینکه درس‌های معارف درس‌های مشخصی هستند، بهتر است تا زمانی که این متون تغییر نکرده‌اند، تک‌تک درس‌ها را به شکل جزیی برای تدریس آماده و به شکلی به همراه سی‌دی به اساتید تحول دهند تا آنها اقدام به الگوبرداری و مشابه‌کاری نمایند؛ به خصوص در مثال‌هایی که در این حوزه وجود دارد و تجربیات خوبی که اساتید مجرب دروه دارند که طبعاً تجارب آنها می‌تواند به اساتید جوان کمک کند.

با عنایت به تجربه جنابعالی، آیا این دوره را لازم می‌دانید؟ برای بهتر برگزار شدن این کارگاه چه توصیه یا پیشنهادی دارید؟

قطعاً حضور در جمع اساتید و مدرسان دروس معارف به خصوص آنهایی که تجربه‌های ارزنده دارند، برای اساتید جوان و تازه وارد بسیار مهم و ضروری است.

در خصوص این دوره، با توجه به جمع اساتید با سنوات مختلف تدریس، اگر مقدور بود که تقسیم‌بندی و طبقه‌بندی‌ با این سطح صورت می‌گرفت که اساتید جوان و تازه واردی که تا به حال در این دوره‌ها شرکت نکرده‌اند و اساتید باسابقه چند دوره شرکت و همچنین اساتیدی که تجربه بالایی در زمینه تدریس دارند، به شکل درست و تفکیک شده در کارگاه شرکت کنند، فکر می‌کنم کارآیی کارگاه و کلاس افزایش می‌یافت.

 

 

باید دانشجو در دسترس باشد

 

 حجت‌الاسلام ابوالقاسم خوشحال

مدرس دانشگاه فردوسی مشهد

نظر شما در مورد طرح تدریس به روش نیاز محور چیست؟

از ظاهر پیشینه‌ای که اساتید طرح مشهد برای طرح تدریس به شیوه نیازمحور برشمردند و گفتند این دوره در دنیای غرب برای دانش‌آموزانی است که در اختیار معلم هستند، می‌توان برداشت کرد که عین همان طرح را نمی‌شود برای هر دوره دانشجویی سودمند دانست، مگر اینکه ما تجربه آنها را برای مسئله دانشجویان روزآوری کنیم. اگر چنین شود باید همه چیز از جمله روش ما هم متحول شود. اگر روش را نیازمحور کنیم اما امور دیگر تغییر نکند؛ این روش عقیم می‌ماند و ثمربخش نخواهد بود. در روش نیازمحور باید دانشجو در دست ما باشد(مانند آن دانش‌آموزان غربی که مدت‌ها در اختیار معلم خود هستند)، اما در دانشگاه‌های ایران تا سه/چهار هفته از سال تحصیلی نگذرد، محال است که ثبات در کلاس‌ها ایجاد ‌شود! تازه در دانشگاه دولتی این‌گونه است، بعضی از دانشگاه‌های غیرانتفاعی و علمی کاربردی وضعشان خراب‌تر هم می‌باشد، چون بحث مدرک‌گرایی و قاپیدن دانشجو از این مؤسسه و آن مؤسسه در آنجا وجود دارد. فرض کنید از 40 نفر دانشجویان یک کلاس سی نفرشان به صراحت بگویند ما برای مدرک آمده‌ایم، در این صورت روش نیازمحور بی‌فایده و بدون نتیجه و ثمر خواهد بود. واقعیت مسائل ما این‌گونه است؛ که باید آنها را حل کنیم هم حل موضعی و هم حل کلی؛ اینکه تنها در دانشگاه‌های قم و تهران این معضل را حل کنند؛ فایده ندارد.

با همه اینها خیلی خرسندم که این سرمایه‌گذاری برای گروه‌ها می‌شود و این همه افراد را از جاهای مختلف دعوت می‌کنند. اینها شدیداً شایسته قدردانی و تشویق هستند. به هر حال از مسئولین نهاد خیلی متشکرم. اگر اینها هم نباشد نمی‌توانیم برای حل مسئله زودتر اقدام بکنیم. بنابراین اجرای این طرح را مفید می‌دانم و امیدوارم که راه حل‌هایی برای حل مسائل مهم پیدا کنیم.